|
|
 |
|
|
|
De titel zelf, "Hetzelfde en het andere", vraagt om wat toelichting. Deze twee schijnbare woordjes bij elkaar, vatten zowat de filosofische problematiek samen van de laatste tachtig jaar. Als al het andere het zelfde is, dan kan er sprake zijn van een identiteit van de mens, de grote hoop van het humanisme. Als in elke cultuur of in wisselende tijden het zelfde steeds anders is, dan is er sprake van diversiteit, de grote uitdaging van het humanisme. Misschien is het zelfde, als identiteit van de mens, zelfs een verzameling van verschillende anderen, de grote angst van het humanisme.
De ondertitel : "Humanisme stilstaand verbeeld." , kan men als volgt begrijpen.
Kunst met een humanistische dimensie kan twee kanten uit: de vernietiging van het verstarde vanzelfsprekende beeld ( het "vrije' van het vrij onderzoek), of de creatie van ongeziene beelden (het "onderzoekende" van het vrij onderzoek). De eerste categorie kan soms de vorm krijgen van het iconoclasme en de blasfemie.. De tweede categorie sluit eerder aan bij de dagdroom, waarbij de verbeelding allusie maakt op alternatieven. Het betreft een tentoonstelling en dus gaat het om stilstaande beelden ( de paar video's zijn uiteindelijk toch verstilde beelden). De aanleiding van de tentoonstelling is dat, volgens de curator de vrijzinnige organisaties te weinig gebruik maken van de beeldende kunst als medium om de humanistische waarden te beleven of te kennen te geven. Doorgaans wordt de voorkeur gegeven aan het woord. Het is precies de stelling van de curator dat de moderne en postmoderne kunst dat gehalte van valse waarheidsbevestiging ondermijnt.
Het concept van de tentoonstelling valt is een tweespalt uitgedrukt in twee kunstwerken die als uithangbord kunnen dienen: L'origine du monde van Courbet (je weet wel… zoniet google eens) versus de parodie erop, L'origine de la guerre, van Orlan (je kent het misschien niet, dus google nog eens). Het wordt een tentoonstelling met 30 Vlaamse kunstenaars die een of meerdere uitgesproken figuratieve werken tonen. Ze roepen vragen op over de dubbel-zinnig-heden van de mens : vernieling/creativitet; eros/thanatos; man/vrouw. . . . Werken dus met een hoge maatschappelijke relevantie, een duidelijke eerste indruk (wees gerust, geen propagandakunst), waar gemakkelijk verhalen kunnen aan verbonden worden, let wel geen gemakkelijke verhalen, wel puzzels, labyrinten maar met verleidelijke open poorten. Eens binnen wordt het een ander verhaal, daarom is het kunst en geen moraal.
Curator:
Prof. Dr. Willem Elias .(VUB)
|
|
|
|
| | |
|
|
Lichtpunt
UVV & lidverenigingen
