Vanaf 18 oktober worden de uitzendingen van Lichtpunt ondertiteld door van de VRT, dit ten behoeve van de slechthorende kijkers.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 21 februari 2010

Om 8u30 op één - rond 23u00 op Canvas

Over 4 generaties migranten

'Vanuit de schaduw' is een zoektocht naar solidariteit over de grenzen heen van culturen, generaties en religies.
De film schetst een beeld van de evoluties van het samenleven in het multiculturele Genk.
Een tijdsreis van oud naar jong, van zij die hier kwamen als gastarbeider om het vuile werk te doen, tot zij die met moeite nog plaats vinden op de arbeidsmarkt. 'Vanuit de schaduw' vertelt het verhaal van de strijd om uit de schaduw te treden, in dit geval de koolzwarte schaduw van de mijn.

Yannick is vierentachtig en afkomstig uit Oekraïne. Als hij in de mijn aan de slag gaat, noemt men hem 'Hilterjung'. Hij is één van de weinige Oekraïners die nog steeds in de oude mijncité woont waar hun gemeenschap ooit floreerde.
Roger, met Sloveense roots, heeft als enige van de familie nooit in de mijn gewerkt. Zijn fascinatie voor de solidariteit die leefde onder in de put, heeft hem gedreven om het mijnwerkersideaal in de spotlights te plaatsen. In Lourdes probeert het Genker Mijnwerkerskoor deze boodschap waar te maken.
Hoessein zat op de mijnschool toen de mijnen sloten. Hij had de keuze: ofwel ging hij de criminele weg op of hij probeerde toch nog iets van zijn leven te maken. Momenteel tracht hij als jeugdwerker jongeren waarden zoals vertrouwen en respect bij te brengen.
Ice's vader liet zijn job als leraar achter in Turkije, om met de liefde van zijn leven te huwen in België. Als compensatie voor het aanzien dat vader genoot, staat Ice onder een enorme druk om het hier als manager te maken. Toch is zij een gepassioneerd en getalenteerd hiphop MC. Een muziekstijl die indruist tegen haar traditionele waarden.

'Vanuit de schaduw' is een film die jong en oud, wit en zwart uitnodigt om met elkaar in discussie te gaan met de duidelijke boodschap: 'respect, is waar het begint.'

Regie: Jelle Janssens en Sofie Hanegreefs
Productie: EEN ANDERE WERELD Films met de financiële steun van Lichtpunt, Het Impulsfonds voor het Migrantenbeleid, Vlaamse Gemeenschap, Provincie Limburg, Stad Genk en de Erfgoedcel Mijnerfgoed

© Lichtpunt 2010

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 7 februari 2010

Om 10u op één - rond 23u00 op Canvas

Een documentaire over armoede, uitsluiting en werk

Werk is de spil van onze samenleving. Maar wat met de mensen die door een web van beperkingen uitgesloten zijn van de arbeidsmarkt ?

De bedoeling van 'Grensland' is een breed publiek bewust maken van het complexe probleem van sociale uitsluiting en langdurige werkloosheid. De camera observeerde het dagelijkse leven in een sociale woonwijk van september 2007 tot mei 2008 en volgde vijf bewoners. De ontmoetingsruimte van de buurtdienst vormde hiervoor de uitvalsbasis. Niettegenstaande Grensland is gefilmd in één welbepaalde wijk in één welbepaalde gemeente, zijn de verhalen herkenbaar en terug te vinden in vele Vlaamse gemeenten.

De hoofdverteller en gids doorheen 'Grensland' is Luc, een ex zelfstandige bankdirecteur die na ontslag in 2003 in de problemen is geraakt. Pascal heeft als kraker steeds in onzekerheid geleefd, maar probeert nu met een nieuwe job bij de buurtdienst een zo normaal mogelijk leven te leiden. Martine woont tegenover het buurthuis. Toch komt ze er nooit. Als alleenstaande moeder met 8 kinderen en een kleinkind ten laste, heeft ze steeds haar handen vol. Sylvère komt er wel regelmatig. Op 19-jarige leeftijd heeft hij zijn arm verloren bij een arbeidsongeval. Tine is het tegengif voor het pessimisme van Luc. Na een gevecht met kanker en een moeilijke echtscheiding, ontdekte ze dat het mogelijk is de spiraal van ellende te keren.

'Grensland' is een beklijvende documentaire die sociale uitsluiting en langdurige werkloosheid in het licht plaatst van het huidige activeringsbeleid en vraagtekens plaatst bij de manier waarop de maatschappij met armoede omgaat.
"Grensland" werd in 2009 geselecteerd en vertoond op de nationale selectie van Docville festival te Leuven en kreeg de prijs voor aanstormend talent van het Sociaal Filmfestival Perspectief te Antwerpen.


Regie: Jelle Janssens en Sofie Hanegreefs.
Productie: EEN ANDERE WERELD Films met de financiële steun van
de federale minister voor maatschappelijke integratie, Cera, Lichtpunt en Samenlevingsopbouw West-Vlaanderen.
© Lichtpunt 2010

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 24 januari 2010

Om 10u op één - rond 23u00 op Canvas

Mensud vocht als Bosnische moslim mee in de burgeroorlog om zijn geboortestad Mostar en de wijk rond de Oude Brug te verdedigen.
Nu het terug vrede is en de Oude Brug werd heropgebouwd, heeft Mensud de strijd aangebonden met het etnisch nationalisme.

Ook al is het gewapend conflict voorbij, toch blijft Mostar verdeeld in twee aparte stadsdelen. Als jeugdtrainer van de legendarische club Velez tracht Mensud kinderen van verschillende etnische of religieuze afkomst waarden bij te brengen als wederzijds respect en gelijkwaardigheid van alle mensen.

Zijn zoon Dzenan is één van zijn spelers, maar hij is het leven vol dreiging en spanningen beu.
Hij droomt van een spelerscarrière bij een grote Europese ploeg.

Regie: Claudia Tosi
Productie: Stefilm (Italië, 2008)

© Lichtpunt 2010

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 10 januari 2010

Om 10u op één - rond 23u00 op Canvas

Regisseur Alain de Halleux praat met de grote afwezigen in het nucleaire debat: de werknemers van kerncentrales. Dit levert een reeks van onrustwekkende getuigenissen op over slechte werkcondities en angst voor veiligheid. De gezondheidsrisico's worden steeds groter door bijkomende besparingen…

Christian Ugolini (Radioloog)
"Je moet werk verrichten voor de veiligheid, maar ze vragen dat je 'niets te melden' in je verslag zet, zelfs als er een gebrek is."

Philippe Billard (Ontsmetter)
"Als je 't vergelijkt met asbest, zijn wij de volgende slachtoffers."

Jean- Marc Pirotton (Gazelco)
"Er wordt op alle mogelijke vlakken bespaard. Ik weet nog dat de directeur tegen me zei: we stappen over van een nulrisico naar een berekend risico. Ze vergeten dat we in een nucleaire samenleving werken en dat een berekend risico niet mag bestaan."

Een film van Alain de Halleux
© Crescendo Films / Iota Production
ARTE France / RTBF / CBA / LICHTPUNT 2009

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 27 december 2009

Om 11u op één

" Mijn mensbeeld is er één van vrees over hoe snel een situatie kan escaleren en ik denk dat het belangrijk is dat mensen zich bewust zijn van de negatieve dynamiek die kan uitgaan van volksmenners, van mensen die tot haat of onverdraagzaamheid aanzetten". Christine Van den Wyngaert is sinds 1 september 2009 rechter bij het Internationaal Strafhof in Den Haag.
Al jaren buigt ze zich over de gruwelijkste misdaden : genocide, misdaden tegen de mensheid en oorlogsmisdaden. Als internationaal strafrechter zetelde ze in het Internationaal Gerechtshof in de zaak Yerodia en zes jaar lang was ze rechter bij het Joegoslavië-tribunaal.
Ze studeerde rechten en criminologie aan de Vrije Universiteit Brussel. In de jaren '80 wordt ze professor internationaal strafrecht aan de Universiteit van Antwerpen.
Mensenrechten lopen als een rode draad doorheen haar leven. In de jaren '60 was ze zangeres van protestliederen en vandaag vecht ze voor gerechtigheid als 'wereldrechter' .

Op 9 december krijgt Christine Van den Wyngaert een eredoctoraat van de Vrije Universiteit Brussel.
Verdere info en uitnodiging via ceremonien@vub.ac.be

Interview : Piet Piryns
Regie en samenstelling: Joke Goovaerts
©Lichtpunt 2009


Aansluitend kan u kijken naar de kortfilm Dopwerkers.
Met deze kortfilm sleepte regisseur Bram Claus de prijs van het kortfilmfestival 'Het Grote Ongeduld' in de wacht.
De film toont hoe de vacatures aan de dokken van de Antwerpse haven worden ingevuld.
Een manier van aanwerven die nergens anders wordt toegepast.

Om 23u20 op Canvas

In het Griekse Sugar Town hebben de mannen een serieus probleem.
De vrouwen verlaten en masse de streek op zoek naar werk of omwille van een relatie elders.
De burgemeester is verkozen omwille van zijn belangrijkste verkiezingsbelofte: huwbare vrouwen zoeken en naar Sugar Town brengen.
Via een Russische zakenman vindt hij een honderdtal alleenstaande vrouwen in de Russische stad Klin.
Tegen alle vooroordelen en lokale tradities in organiseert de burgemeester een reis voor de trouwlustige mannen naar Klin, op zoek naar een bruid.
Zullen zij slagen in hun opzet?

Regie: Kimon Tsakiris
Productie: Bi-Optic, Anemon Productions en Ma.ja.de (Griekenland, 2006).

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 13 december 2009

Om 9u op één - rond 23u20 op Canvas


De film gaat over drie mensen, die tussen hun dertigste en veertigste een ernstig ongeluk kregen.
Plotseling worden alle fundamenten onder hun bestaan weggeslagen en komen zij in een rolstoel terecht.
Gedurende een jaar werden zij door de filmmakers gevolgd.
Hoe zullen zij de nieuwe situatie leren verwerken om opnieuw te leren om (in zekere mate) zelfstandig te leven?
Hoe accepteren zij het feit dat hun benen niet meer zullen luisteren naar hun wil?
De documentaire gaat over het gevecht van deze mensen en hun weerbaarheid.
De focus ligt op hun zoektocht naar levensgeluk.

Research: Ivanka Bakker
Regie: Jacco Groen en Ivanka Bakker
Productie: Springfilm, IKON en Lichtpunt

© Lichtpunt 2009

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 15 november 2009

Om 9u op één - rond 24u op Canvas


" Mijn mensbeeld is er één van vrees over hoe snel een situatie kan escaleren en ik denk dat het belangrijk is dat mensen zich bewust zijn van de negatieve dynamiek die kan uitgaan van volksmenners, van mensen die tot haat of onverdraagzaamheid aanzetten". Christine Van den Wyngaert is sinds 1 september 2009 rechter bij het Internationaal Strafhof in Den Haag.
Al jaren buigt ze zich over de gruwelijkste misdaden : genocide, misdaden tegen de mensheid en oorlogsmisdaden. Als internationaal strafrechter zetelde ze in het Internationaal Gerechtshof in de zaak Yerodia en zes jaar lang was ze rechter bij het Joegoslavië-tribunaal.
Ze studeerde rechten en criminologie aan de Vrije Universiteit Brussel. In de jaren '80 wordt ze professor internationaal strafrecht aan de Universiteit van Antwerpen.
Mensenrechten lopen als een rode draad doorheen haar leven. In de jaren '60 was ze zangeres van protestliederen en vandaag vecht ze voor gerechtigheid als 'wereldrechter' .

Op 9 december krijgt Christine Van den Wyngaert een eredoctoraat van de Vrije Universiteit Brussel.
Verdere info en uitnodiging via ceremonien@vub.ac.be

Interview : Piet Piryns
Regie en samenstelling: Joke Goovaerts
©Lichtpunt 2009


Aansluitend kan u kijken naar de kortfilm Dopwerkers.
Met deze kortfilm sleepte regisseur Bram Claus de prijs van het kortfilmfestival 'Het Grote Ongeduld' in de wacht.
De film toont hoe de vacatures aan de dokken van de Antwerpse haven worden ingevuld.
Een manier van aanwerven die nergens anders wordt toegepast.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 29 november 2009

Om 10u op één - rond 23u op Canvas


Charlotte Mutsaers kennen wij vooral als schrijfster van een dozijn boeken:
De Markiezin, Rachels rokje, Zeepijn , Paardenjam, Kersenbloed en de recentste "Koetsier Herfst".
Heel wat van die boeken werden bekroond met talrijke literaire prijzen.
Minder bekend is dat Charlotte Mutsaers begonnen is als plastisch kunstenaar. Na haar middelbare studies volgde zij Nederlandse letteren en avondschool in de Rietveldacademie.
In beide disciplines heeft ze trouwens zelf les gegeven.
Haar eerste boek"Het circus van de geest"verscheen in 1989.Voordien en tijdens het lesgeven gaven haar tableaus kleur aan verschillende collectioneurs.
Wij zochten haar op in twee van haar drie verblijfplaatsen, Amsterdam en Oostende waar momenteel een overzichtstentoonstelling loopt in de Venetiaanse Gaanderijen over haar leven, het literaire en beeldend werk van Charlotte Mutsaers.

Interview: Mark Schaevers
Regie en samenstelling: Sonja Cantré
©Lichtpunt 2009


Aansluitend kan u kijken naar de kortfilm ROSA,van en met Blandine Lenoir.
Een jonge moeder gaat op zoek naar een geschikte oppas voor haar dochtertje.
Blandine Lenoir won in 2006 op het Festival van Clermond Ferrand de Prijs voor de Beste Vrouwelijke vertolking.
©Local Films 2005

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 1 november 2009

Om 10u op één - rond 23u op Canvas


De film vertelt het unieke verhaal van de wilde konijnen die leefden in de verboden zone tussen de Berlijnse muren.
Gedurende 28 jaar was dit spergebied de veiligste plek voor hen om te wonen. Meer dan gras genoeg, geen roofdieren en wachters die hen tegen de mens beschermen. Soms, wanneer zij te talrijk werden, werden hun rijen uitgedund, maar zij bleven de hele tijd aanwezig in deze kunstmatige biotoop.
Tot twintig jaar gelden de Muur viel, en zij plots terechtkwamen in het centrum van een grote stad. Zij moesten zich aanpassen aan het leven in een vrije wereld, net als de burgers van de DDR.

MS FILMS (Polen) in co-productie met ma.ja.de. filmproduktion (Duitsland), in samenwerking met MDR, RBB/ARTE, Lichtpunt, YLE en VPRO (2009)

Regisseur : Bartek Konopka
Productie : Anna Wydra

© Lichtpunt 2009

Trailer

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 18 oktober 2009

Om 23u op Canvas
(herhaling uitzending 6 september 2009)

Wie zou vandaag nog durven denken dat nodig is om te praten over pro's en contra's van folteren. Het internationaal recht verbiedt foltering. Maar na 11 september zijn folteren en andere vormen van mishandeling ernstige beleidsopties geworden in de oorlog tegen terreur. Maar wat is folteren eigenlijk? Is folteren ooit gerechtvaardigd ? Wat zou u doen als iemand die u erg na staat, uw kind bijvoorbeeld, in gevaar was ?
Zou u akkoord gaan met folteren als u dacht dat dat de enige manier was om te redden ? En als we toestaan dat er in onze naam wordt gefolterd , wat zegt dat dan over ons ?
De filmmaker Chris Tuckfield sprak hierover o.m. met Raimond Gata ( moraalfilosoof), Darius Rejali (expert over folteringen in democratieën), Ken Roth ( Human Right Watch) , Juan Mendez (VN adviseur en zelf slachtoffer van folteringen), …
"In onze naam" is een aangrijpende documentaire.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 4 oktober 2009

Om 10u op één - rond 23u op Canvas


De Brits -Nederlandse auteur Ian Buruma heeft momenteel zijn thuisbasis in New York. Hij is hoogleraar mensenrechten, democratie & journalistiek aan het Bard College. Maar bovenal is hij publicist en schrijver van heel wat werken met internationaal karakter.
Hij woonde in Tokio, Hong Kong, Londen, Berlijn, Oxford en nu dus in New York. Buruma reisde van de ene grootstad naar de andere om er zijn ervaringen neer te schrijven van de wereld om zich heen. Op die manier is hij Aziëspecialist én een autoriteit op het gevoelige gebied van de crossculturele verhoudingen.
Lichtpunt had een gesprek met de kosmopoliet Ian Buruma over de thema's die zijn leven en werk bepaalden. Over democratie in China bijvoorbeeld, maar ook over populisme, multiculturalisme en de stereotiepe denkbeelden over het Westen die mee aan de basis liggen voor de aanval op de WTC torens.

Interview: Martin Coenen
Regie en samenstelling: Kim Strobbe
©Lichtpunt 2009



Aansluitend kunt u kijken naar de kortfilm Possessed. Regisseur Martin Hampton brengt een aantal personages in beeld die een nogal vreemde relatie hebben met hun bezittingen. Op een dwangmatige manier verzamelen en bewaren ze objecten, van onnodige koopjes tot het koesteren van gebruikte verpakkingen. Wie is de weg kwijt in deze wegwerpmaatschappij?
©MPH Productions

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 6 september 2009

10u op één



Op 12 juli jl. overleed het enfant terrible van de Nederlandse literatuur Simon Vinkenoog. Hij werd 81 jaar. Als hommage een heruitzending van het gesprek dat Hugo Camps met hem had een paar weken voor zijn heengaan.

Simon Vinkenoog werd in 1928 in Amsterdam geboren en groeide op bij zijn alleenstaande moeder.
Op 21-jarige leeftijd begon hij het Nederlandse literaire blad Blurb. In de periode 1950-51 verschenen van dit blad 8 nummers, gestencild en in kleine oplage.
Tot nummer 4 werd het tijdschrift door Simon Vinkenoog vanuit Parijs als een eenmanspublicatie uitgegeven.
Daarna werkten nog andere experimentele schrijvers mee zoals Hans Andreus, Armando, Hugo Claus, Jan Hanlo, W.F. Hermans en Hans Lodeizen.
Samen met het tijdschrift Braak luidde Blurb het tijdperk van de Vijftigers in.
Hij woonde acht jaar in Parijs, waar hij zeven jaar (van 1949 tot 1956) werkzaam was bij de UNESCO.
In 1950 debuteerde hij als dichter met Wondkoorts in de poëziereeks De Windroos.
In 2004 werd hij gekozen tot Dichter des Vaderlands ad interim.
Begin 2006 heeft hij samen met de eenmansband Spinvis een nieuw project, waarbij Vinkenoog gedichten voorleest onder muzikale begeleiding van Spinvis. B ij de Tweede Kamerverkiezingen 2006 was Vinkenoog lijstduwer voor de partij Groen Vrij!, die legalisatie van cannabis propageerde. Dit leidde niet tot een Kamerzetel.

Samenstelling en regie: Cri Bauwens

22u40 op Canvas

Wie zou vandaag nog durven denken dat nodig is om te praten over pro's en contra's van folteren. Het internationaal recht verbiedt foltering. Maar na 11 september zijn folteren en andere vormen van mishandeling ernstige beleidsopties geworden in de oorlog tegen terreur. Maar wat is folteren eigenlijk? Is folteren ooit gerechtvaardigd ? Wat zou u doen als iemand die u erg na staat, uw kind bijvoorbeeld, in gevaar was ?
Zou u akkoord gaan met folteren als u dacht dat dat de enige manier was om te redden ? En als we toestaan dat er in onze naam wordt gefolterd , wat zegt dat dan over ons ?
De filmmaker Chris Tuckfield sprak hierover o.m. met Raimond Gata ( moraalfilosoof), Darius Rejali (expert over folteringen in democratieën), Ken Roth ( Human Right Watch) , Juan Mendez (VN adviseur en zelf slachtoffer van folteringen), …
"In onze naam" is een aangrijpende documentaire.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 23 augustus 2009

10u55 op één

Günter Grass werd in 1927 geboren in Danzig, een Duitse stad in Oost-Pruisen. Later, in 1945, werd Danzig een Poolse stad en werd het Gdansk.
Hij werd wereldberoemd in 1959 met de roman ' De blikken trommel' (Danzig-trilogie), een boek dat jaren later verfilmd werd. Na dit opmerkelijk debuut heeft hij een heel oeuvre bijeengeschreven.
Günter Grass werd een groot schrijver en in 1999 kreeg hij de Nobelprijs literatuur. Hij wordt beschreven als "een vat vol energie". Hij is het soort auteur dat zich mengt in de maatschappelijke discussies en geen blad voor de mond neemt. Hij schrijft duizenden pagina's over de oorlog, de Duitse schuld, de Duitse samenleving, militarisme, terrorisme, … In de jaren '60 wordt hij lid van de Duitse socialistische partij. Pas in de jaren '90 zal hij afstand nemen van de politiek, maar hij blijft zich kritisch uiten over de werking van de democratie.
In 2006 barst de bom. Het 'linkse geweten' van Duitsland biecht op dat hij in 1944 bij de Waffen -SS heeft gediend. In zijn autobiografie ''De rokken van de ui' vertelt hij over de zwarte passages in zijn leven.
Een late bekentenis, die tot vele gemengde reacties heeft geleid.

Interview : Jorn De Cock
Samenstelling en regie: Joke Goovaerts

23u15 op Canvas

Oost-Duitsland, voorjaar 1961. De Berlijnse muur wordt gebouwd. De 20-jarige Siggi gaat naar Dresden om er in een theater te werken.
Hij wordt verliefd op de dichteres Luise en leert ook haar man Wolle kennen. Via Luise komt hij in contact met de moderne westerse rockmuziek in de legendarische dancing "Der Rote Kakadu" (de rode papegaai). Maar Wolle trekt de aandacht van de geheime dienst.
Het groepje vrienden is op zoek naar vrijheid, rock 'n' roll en zelfontplooiing. Iets wat in de voormalige DDR niet evident was.De "sixties" worden meestal geassocieerd met het Westen - maar 'Der Rote Kakadu' vertelt ons een authentiek verhaal over het jeugdig protest in het voormalige Oost-Duitsland.
In 2006 kreeg de film 'de gouden ster' op het internationaal filmfestival van Marrakech.
De film doet denken aan de stijl van 'Lola Rennt' en 'Goodbye Lenin' (zelfde producenten).

Regisseur : Dominik Graf
Distributie : Lumière

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- UITZENDING 9 augustus 2009

11u45 op één

Deze zomer zendt Lichtpunt de driedelige documentairereeks "The Genius of Charles Darwin" van Channel 4 uit op één (VRT), geschreven en gepresenteerd door bioloog en Professor Richard Dawkins.
Het derde en laatste deel 'God slaat terug' gaat over de controverse die de evolutietheorie teweeg brengt, vroeger en vandaag.
Het heeft lang geduurd vooraleer Charles Darwin zijn theorie publiceerde. De wetenschappelijke bewijzen van natuurlijke selectie werden beschouwd als een aanval op het geloof. Een gevoelig discussiepunt ten huize Darwin en ver daarbuiten.
Meer dan 100 jaar later is dit nog steeds zo. Dawkins spreekt met creationisten, evangelische christenen én leraren die ondanks de wetenschappelijke bewijzen, de evolutietheorie verwerpen. Geloof is volgens Dawkins op geen enkele manier verzoenbaar met de werkelijkheid van de evolutie. Hij stelt zich de vraag: waarom is iedereen bang in een leven zonder God? Deel uitmaken van de immense natuur en zijn creatieve evolutie is volgens hem de grootste bron van zingeving.

23u15 op Canvas

Een echt verhaal, uit Engeland, over het leven van Albert Pierrepoint, de laatste beul in dienst van het Britse rijk. Hij was een zachtaardige, plichtsgetrouwe man, die echter meer dan 500 ter dood veroordeelden naar de galg bracht. Criminelen begeleidt hij volgens een strakke discipline naar de dood. Maar ook nazioorlogsmisdadigers worden door hem op een indringende wijze aan de galg gebracht. Maar zijn geweten knaagt . De plichtsbewuste burger en een lieve echtgenoot begint zich vragen te stellen.
In de jaren '50 verandert ook de publieke opinie en is er openlijk protest tegen de doodstraf.
Timothy Spall speelt de rol van de laatste beul. Zijn trage stap en indringende ogen vullen het scherm.
Prachtige vertolking ook van Juliet Stevenson. Een aangrijpende film over misdaad, straf en verlossing.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
UITZENDING 26 juli 2009

11u25 op één

Deze zomer zendt Lichtpunt de driedelige documentairereeks "The Genius of Charles Darwin" van Channel 4 uit op één (VRT), geschreven en gepresenteerd door bioloog en Professor Richard Dawkins.
In het tweede deel heeft Dawkins het over de evolutie van de mens. De mens is 'De Vijfde Aap' en is eveneens onderworpen aan de wetten van natuurlijke selectie.
'The survival of the fittest' veronderstelt een harde en egoïstische strijd om te overleven, die we ook bij de mens terugvinden. In de sociaaldarwinistische visie in het bedrijfsleven bijvoorbeeld, waarbij de sterkste wint. Het uitschakelen van de zwakkere vinden we dan weer terug in de eugenetica, het selecteren van genetisch materiaal.
Maar Dawkins zoekt ook naar een verklaring voor het altruïsme en de ethiek bij de mens, eigenschappen die de natuurlijke selectie doorstaan en dus ook van belang zijn bij het overleven.
DEEL 3 : God slaat terug - 9 augustus om 11u45 op één

23u15 op Canvas

Roemenië, 22 december 1989: de revolutie krijgt zijn hoogtepunt met de afzetting van dictator Nicolea Ceaucescu.
Maar heeft de Roemeense revolutie in 1989 wel plaatsgehad zoals de geschiedenis ons wil doen geloven ?
De opstand ging vooral door in Boekarest, maar was er ook een revolutie buiten de hoofdstad ?
Dit is de vraag die de eigenaar van een lokale televisiezender zich stelt.
In een live -uitzending probeert hij kost wat kost te achterhalen wat mensen op het moment van de revolutie precies deden. Pijnlijke, maar grappige confrontaties.
Een eenvoudige, maar zeer scherpe humor waarbij de regisseur Corneliu Porumboiu pertinente vragen stelt over het heden en het verleden.
De historische correctheid, de invloed van de media, de evolutie van Roemenië na 1989, zonder veel moeite worden deze thema's aangekaart. 12.08 is een licht verteerbare politieke aanklacht.
12:08 East of Bucharest won in 2006 de prestigieuze Camera d'Or - prijs voor het beste debuut - op het filmfestival van Cannes.

Regisseur : Corneliu Porumboiu
Distributie : Lumière

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
UITZENDING 12 juli 2009

9u25 op één

Deze zomer zendt Lichtpunt de driedelige documentairereeks "The Genius of Charles Darwin" van Channel 4 uit op één, geschreven en gepresenteerd door bioloog en Professor Richard Dawkins.
In het eerste deel 'Over het leven & Darwin' beschrijft Dawkins wie Charles Darwin is en waarom zijn evolutietheorie van belang is voor het alledaagse leven.
Charles Darwin publiceerde in 1859 zijn bekende werk 'The Origin of Species'.
Volgens Dawkins was dit één van de belangrijkste publicaties ooit, bepalend voor ons wereldbeeld en onze plaats in de wereld.
Hoe kwam Charles Darwin tot zijn ideeën en hoe is het principe van de natuurlijke selectie in het dagelijkse leven merkbaar? Richard Dawkins herbeleeft de reis van Darwin, zoekt samen met jongeren naar fossielen, bezoekt een vrouw die natuurlijke immuniteit heeft tegen het HIV virus en onderzoekt de genetische codes in DNA.

DEEL 2 op 26 juli op één.
DEEL 3 op 9 augustus op één.

23u20 op Canvas

Je wordt geboren, je gaat dood en daar tussenin, moet je er iets van proberen te maken. Thema voor een zwarte komedie.
Pero is grafspreker van beroep: bij alle begrafenissen in het Sloveense dorp doet hij de grafrede voor de overledene. En dit doet hij zeer goed. Maar dat is niet de enige reden waarom 'Gravehopping' een zwarte komedie genoemd mag worden: Pero's vader doet de ene zelfmoordpoging na de andere, zijn maatje Suki is ook al bezig met zijn eigen begrafenis en Pero's heimelijke liefde Renata doet aan SM. Dat de film uiteindelijk ook echt doodserieus wordt, maakt 'Gravehopping' nog zwarter. De film is humoristisch, absurd én tragisch. Een auteursfilm in een typische Balkan-stijl.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- UITZENDING 14 juni 2009

10u op één - 23u10 op Canvas

Sinds de ontcijfering van het menselijk genoom in 2001 zijn wetenschappers door de analyse van DNA er in geslaagd om familiebanden, voorouders, huidskleur of fysieke kenmerken op te sporen.
DNA-analyse is een belangrijk onderdeel geworden van het forensisch onderzoek in het kader van het zoeken naar daders van misdaden.
Maar welke gevaren schuilen er in het gebruik van DNA door de overheid, verzekeringsmaatschappijen en werkgevers?

Een documentaire van Philippe Borrel en Gilbert Charles.
Productie: Pascal Dupont (Dissidents, Frankrijk, 2008)
France 5, RTBF, YLE, Téléquébec, CBC en Lichtpunt.

Kort item :
De prijs vrijzinnig humanisme gaat dit jaar naar Karel Poma.
Karel Poma zette zich altijd al in voor vrijheid en vrijzinnigheid in Vlaanderen.
Hij publiceerde diverse werken over vrijmetselarij, leefmilieu, liberalisme en de Verlichting.
Op 21 juni wordt de prijs uitgereikt door de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging.

© Lichtpunt 2009

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 31 mei 2009

9u op één - 23u20 op Canvas

De documentaire 'Not Quite The Taliban' gaat over de dubbele moraal in het Midden Oosten. Moderne en 'Westerse' Arabieren doen zich conservatiever voor dan de traditionele generatie.
Filmmaker Fadi Hindash houdt hen een spiegel voor en onthult de hypocrisie.
Hij spreekt ook openlijk over zijn eigen homoseksualiteit, het grootste taboe in de Arabische Wereld.

Een film van Fadi Hindash
Epeios Productions ©2009

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 17 mei 2009

Om 10u op één - herhaling rond 23u20 op Canvas

Simon Vinkenoog werd in 1928 in Amsterdam geboren en groeide op bij zijn alleenstaande moeder. Op 21-jarige leeftijd begon hij het Nederlandse literaire blad Blurb.
In de periode 1950-51 verschenen van dit blad 8 nummers, gestencild en in kleine oplage. Tot nummer 4 werd het tijdschrift door Simon Vinkenoog vanuit Parijs als een eenmanspublicatie uitgegeven.
Daarna werkten nog andere experimentele schrijvers mee zoals Hans Andreus, Armando, Hugo Claus, Jan Hanlo, W.F. Hermans en Hans Lodeizen.
Samen met het tijdschrift Braak luidde Blurb het tijdperk van de Vijftigers in.
Hij woonde acht jaar in Parijs, waar hij zeven jaar (van 1949 tot 1956) werkzaam was bij de UNESCO.
In 1950 debuteerde hij als dichter met Wondkoorts in de poëziereeks De Windroos.
In 2004 werd hij gekozen tot Dichter des Vaderlands ad interim.
Begin 2006 heeft hij samen met de eenmansband Spinvis een nieuw project, waarbij Vinkenoog gedichten voorleest onder muzikale begeleiding van Spinvis.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006 was Vinkenoog lijstduwer voor de partij Groen Vrij!, die legalisatie van cannabis propageerde. Dit leidde niet tot een Kamerzetel.

Hugo Camps had in Amsterdam een lang gesprek met het enfant terrible van de Nederlandse literatuur.
Samenstelling en regie: Cri Bauwens

Kortfilm: Blauw-blauw
Blauw Blauw is een korte animatiefilm van Sandy Claes en maakt deel uit van de serie DichtVorm.
DichtVorm bestaat uit twee series van korte animatiefilms, gebaseerd op Nederlandse gedichten. BlauwBlauw is gebaseerd op een gedicht van Miguel Declercq.
Productie : S.O.I.L

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 19 april 2009

Om 9u30 op één - herhaling rond 24u00 op Canvas

"The world is a mosaic of visions, and each vision is encapsulated by a language
Every time a language is lost, one vision of the world disappears."
Linguïst David Crystal

Meer dan 6500 talen worden er wereldwijd gesproken. Sommige talen worden slechts door enkelingen gebruikt en om de 14 dagen verdwijnt er een taal. Grote wereldtalen onderdrukken kleinere talen en de bijhorende identiteit van een hele gemeenschap. De invloed van politiek en economie is daarbij enorm en brengen heel wat talen in de gevarenzone….

De documentaire 'Een wereld van talen' is een onderzoek naar de veranderingen en het verdwijnen van taal op wereldschaal en de gevolgen daarvan op sociaal-cultureel vlak.

Een film van Janus Billeskov Jansen en Signe Byrge Sørensen.
Final Cut Productions ©2005

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 22 maart 2009

Om 10u op één - herhaling rond 23u20 op Canvas

Amos Oz, alias Amos Klausner werd geboren in Jeruzalem in 1939.
Hij wordt wereldwijd gezien als een van de grootste hedendaagse schrijvers. Zijn werk is in zevenendertig talen vertaald. Romans van zijn hand zijn o.a. 'Mijn Michaël', 'Black box',
'Een vrouw kennen', 'De derde toestand', 'Noem het nog geen nacht' en 'Dezelfde zee'.
Hij publiceerde ook de internationaal succesvolle essaybundel 'Hoe genees je een fanaticus'.
Oz kreeg talloze internationale prijzen toegekend. In mei 2008 werd hij doctoris honoris causa van de Universiteit van Antwerpen. Hij woont in Arad in Israël.



In 2002 verschijnt zijn autobiografische roman ‘Een verhaal van liefde en duisternis’.
Amos Oz vertelt hoe hij opgroeit als enig kind van een afstandelijke, rationele vader en een romantische depressieve moeder. Zijn ouders waren Joodse vluchtelingen uit Europa.
Wanneer Amos Oz 12 jaar is, pleegt zijn moeder zelfmoord. Dit heeft zijn verdere leven getekend. Op 15 -jarige leeftijd gaat hij in een kibboets wonen.
Een gesprek met deze fascinerende schrijver in Tijdgenoten.
Productie: Periplus

Aan de kust, op het strand, bevinden twee mensen zich in extreme situaties. Een mooie Westerse moeder vraagt een zigeunerjongen om op haar vierjarige peuter te passen; een echtgenoot en vader wil de verveling verdrijven door te flirten met diezelfde vrouw terwijl hij haar leert zwemmen. Maar dan verdwijnt de vrouw in de golven.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 8 maart 2009

Om 10u op Eén - herhaling omstreeks 23u20 op Canvas

Wie is Günter Grass ?
Günter Grass werd in 1927 geboren in Danzig, een Duitse stad in Oost-Pruisen.
Later, in 1945, werd Danzig een Poolse stad en werd het Gdansk.
Günter Grass werd wereldberoemd in 1959 met de roman ‘ De blikken trommel’ (Danzig-trilogie), een boek dat jaren later verfilmd werd.
Na dit opmerkelijk debuut heeft hij een heel oeuvre bijeengeschreven. Hij werd een groot schrijver en in 1999 kreeg hij de Nobelprijs literatuur.
Hij wordt beschreven als "een vat vol energie". Hij is het soort auteur dat zich mengt in de maatschappelijke discussies en geen blad voor de mond neemt.
Hij schrijft duizenden pagina’s over de oorlog, de Duitse schuld, de Duitse samenleving, militarisme, terrorisme, ...
In de jaren ’60 wordt hij lid van de Duitse socialistische partij. Pas in de jaren ’90 zal hij afstand nemen van de politiek, maar hij blijft zich kritisch uiten over de werking van de democratie.
In 2006 barst de bom. Het ‘linkse geweten’ van Duitsland biecht op dat hij in 1944 bij de Waffen -SS heeft gediend.

In zijn autobiografie "De rokken van de ui" vertelt hij over de zwarte passages in zijn leven.
Een late bekentenis, die tot vele gemengde reacties heeft geleid.
Maar het heeft hem allemaal niet afgeschrikt. Hij blijft schrijven en in zijn nieuw boek ‘Die Box’ vertelt hij zijn leven door de ogen van zijn kinderen.
Onlangs was hij in Aarschot. Zijn persoonlijke vriend en curator Danny Van Bael organiseerde er een tentoonstelling.
Günter Grass is niet alleen een schrijver, maar ook een beeldend kunstenaar en illustrator van zijn eigen boeken.
Na enig aandringen was hij voor Lichtpunt toch bereid voor een interview.
Interview : Jorn De Cock
Samenstelling en regie: Joke Goovaerts

Op 25 februari overleed de moraalfilosoof Jaap Kruithof Hij werd 79 jaar.
Samen met Leo Apostel richtte hij de opleiding moraalwetenschappen op aan de Universiteit van Gent. Hij doceerde er tot 1995.
Jaap Kruithof publiceerde veel over maatschappelijke problemen en was een van de toonaangevende opiniemakers aan de Vlaamse linkerzijde.
Als hommage’ een fragment uit Tijdgenoten. Piet Piryns sprak met hem in 2001.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 22 februari 2009

Om 8u30 op één - herhaling rond 23u20 op Canvas

Deze documentaire gaat over het Brusselse maatschappelijk geëngageerde kunstenaarscollectief Mass Moving waarvan de acties zich op de grens bevonden van artistieke performance, politieke provocatie en ecologische bewustmaking. De beweging kreeg aansluiting in o.a. Nederland, Frankrijk, Japan en hun acties strekten zich wereldwijd uit. Het collectief is ontstaan in 1969 en hief zichzelf abrupt op in 1976 met een spraakmakende autodafé.
Bij monde van enkele van haar voornaamste leden en door middel van overblijvend archiefmateriaal brengt deze documentaire in de eerste plaats het chronologische relaas van het ontstaan, de acties en de ontbinding van deze ludieke groep tegen de politieke en sociale achtergrond van de woelige jaren 70.
Het is tegelijk het optimistische en genereuze verhaal van de hereniging van de nu zeventigjarige kunstenaar Rafael Opstaele en de zestigjarige milieu-activist Bernard Delville. Hoewel ze in 1976 de twee protagonisten waren van de breuk van Mass Moving, nemen ze nu na dertig jaar de draad weer op in een gezamenlijk project waarvan de wortels teruggaan tot de laatste acties van Mass Moving, maar die eveneens een perfecte poëtische synthese is van hun jarenlange individuele zoektocht.
Met de gemeenschappelijke bouw van een Eolische Tempel lijkt de geschiedenis hen te hebben ingehaald.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 25 januari 2009 (deel I) en zondag 8 februari 2009 (deel II)

Om 10u op één - herhaling rond 23u20 op Canvas

Marie-Monique Robin, die al drie andere documentaires op haar naam heeft staan over biodiversiteit en patenten op leven, kwam daarbij steeds de naam Monsanto tegen en ging daarom op onderzoek uit naar het bedrijf zelf.
De film begint met de lange juridische strijd van de zieke inwoners van Anniston in de VS, waar Monsanto de vervuiling van het drinkwater door zijn PCB-fabriek geheim hield. Polychloorbifenylen (PCBs) werden in 1977 verboden, maar het bedrijf werd pas in 2002 veroordeeld in deze rechtszaak. Ook tegen de zorg voor de slachtoffers die zijn ontbladeringsmiddel Agent Orange in Vietnam veroorzaakte, verzet Monsanto zich hevig.Verontreinigingen met dioxine in Agent Orange leidden tot ernstige afwijkingen aan het zenuwstelsel bij vele Vietnam-veteranen. Maar de gentechgewassen en het genetisch gemanipuleerde runder-groeihormoon beslaan het grootste deel van de film.
"Mijn grootste ontdekking was, dat de wereldwijde massale verbreiding van GGOs mogelijk was op grond van manipulatie, zelfs van intriges", aldus Robin.
James Maryanski, verantwoordelijk voor biotechnologie bij de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) in 1992, toen deze instantie besloot geen aparte regels voor gentech-voedsel te maken, geeft in de film toe dat dit een politieke en geen wetenschappelijke beslissing was. Robin toont, door vraaggesprekken met vele andere personen en feitenonderzoek, dat Monsanto de Amerikaanse overheid eigenhandig manipuleerde om te zorgen dat gentech-gewassen niet gehinderd zouden worden door enige regelgeving. Maryanski houdt vol dat gentech-gewassen veilig zijn, maar dit wordt door vele anderen ontkracht. Anderzijds geeft Maryanski wel toe dat de doden en invaliden in 1989 door het voedingssupplement tryptofaan uit een gentech-bacterie, aan de genetische manipulatie te wijten zouden kunnen zijn. Hij deed echter niets met dat inzicht.

Monsanto weigerde Robin commentaar. Zij toont echter vele stellingnamen die het bedrijf op zijn webplek weergeeft. Een film van Marie-Monique
Robin (Image et Compagnie), 2008.
Een coproductie van Arte en Lichtpunt.

Na de documentaire "De wereld volgens Monsanto" ..
volgt de kortfilm "Two hands"

Omwille van de gebeurtenissen in Gaza herhalen wij de kortfilm "“Two hands" van Fabio Wuytack over de inzet van hartchirurg Mohammed Tamim, werkzaam in een hospitaal in Gaza.
Gemaakt in 2004, maar nog steeds actueel, helaas.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 11 januari 2009

Om 9u op één - herhaling rond 23u50 op Canvas

Het dagboek van Victor Klemperer
(Dresden, 1933 - 1945)

Het dagboek van Victor Klemperer is een intieme getuigenis van het Hitler-regime van 1933 tot 1945. Klemperer is Jood en professor aan de Universiteit in Dresden. Zijn persoonlijke bedenkingen bij de dagelijkse gebeurtenissen en de steeds strengere restricties voor hem en zijn lotgenoten houdt hij bij in zijn geheim dagboek. Maar het dagboek is meer dan een persoonlijk verslag. Klemperer onderzoekt ook het specifieke taalgebruik van het Derde Rijk en wil met zijn geschriften als stille getuige weerstand bieden aan het naziregime.

Regisseur Stan Neumann brengt de taal van het Derde Rijk tot leven dankzij zelden uitgezonden auditief en visueel archiefmateriaal. Hij geeft de geschriften van Victor Klemperer op zo'n boeiende en levensechte manier weer, dat de gruwel van het naziverleden voelbaar wordt.

Een productie van Les Films d'Ici en ARTE France © 2004

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 14 december 2008

Om 9u op één - herhaling rond 23u op Canvas

"Opgepast , niet alles geloven wat een schrijver zegt " .

Een waarschuwing van de Duitse schrijver Hans Magnus Enzensberger.
Literatuur moet niet alleen over natuur of over de liefde gaan. Neen, literatuur moet een allesvreter zijn : wetenschap, wiskunde, politiek, Duits verleden, Duitse deling, kernbewapening, asielrecht, terrorisme, … Enzensberger schrijft over alles, want hij probeert te vatten wat er in de wereld omgaat.

Hans Magnus Enzensberger (1929), is één van de meest controversiële hedendaagse schrijvers. Hij is verdienstelijk als dichter, maar ook als roman-en toneelschrijver, essayist en uitgever. Elke publicatie - en het zijn er veel - zorgde wel ergens voor opschudding. Door zijn vlijmscherpe teksten wordt hij in de jaren '60 en '70 één van de boegbeelden van de linkse beweging. Later zweert hij het linkse idealisme af. Hij is een scepticus. Zijn voorliefde voor ironie, contradicties en dubbelzinnigheden roepen meer vragen dan antwoorden op. Je mag hem tegenspreken, want hij spreekt zichzelf ook tegen. Hij houdt van tegenspraak, want het spoort de discussie aan. Dialectiek is een plezierig spel.

Met de jaren is hij gematigder geworden en bekijkt hij alles meer van op een afstand. Maar hij blijft een ongrijpbaar 'enfant terrible'. Onlangs schreef hij het boek 'de eigenzinnigheid van Hammerstein' - over de weigering van de hoogste Duitse militair om voor Hitler te capituleren.
Een reden voor Lichtpunt om hem op te zoeken in München.

Interview : Piet De Moor
Samenstelling en regie : Joke Goovaerts
© Lichtpunt 2008


KORTFILM : "INTRE ZIDURI" (Between walls)
De kortfilm (15') van Ana -Felicia Scutelnicu vertelt het verhaal van illegale arbeiders uit Moldavië. Ze werken op een bouwwerf in Berlijn, maar leven in constante angst.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

'Enjoy poverty' is een coproductie met Lichtpunt, en zal eerlang te zien zijn op één en Canvas.

In "Enjoy Poverty" reist Martens door Congo en legt hij contact met verschillende Congoleen die vanwege de armoede in een uitzichtloze situatie lijken te verkeren. Een groep fotografen die feesten en fuiven doen maakt hij duidelijk dat het in principe veel rendabeler voor hen zou zijn om verkrachte vrouwen, hongerige kinderen en lijken te fotograferen. Daarin is de westerse media toch vooral in geïnteresseerd als het om Afrika gaat. En waar deze Congoleze jongens een paar dollar per maand verdienen met hun feesten en fuiven, verdienen Europese fotografen 50 dollar per foto van de Afrikaanse ellende. Hij gaat met hen op pad en leert hen foto's maken waarin het lijden van hun subject het duidelijkst naar voren komt. Maar ze worden natuurlijk/helaas gedwarsboomd door de gevestigde orde. De fotografen gaan gedesillusioneerd terug naar hun feesten en fuiven.

Martens richt de camera ook veel op zichzelf, waardoor de film eigenlijk ook over de film zelf gaat. Het stereotype van de blanke die naar Afrika komt om de Afrikanen de les te leren, en daarna weer terug kan 'voor de verjaardag van zijn oma' wordt daardoor op ironische wijze benadrukt. Idealisme bestaat niet zonder eigenbelang.

Maar "Enjoy Poverty" is cynisch, niet somber. Martens reist in de film naar een klein dorpje midden in de jungle, om daar vervolgens een groot, op aggregator werkend, neon-bord op te zetten met de tekst: "Enjoy Poverty (please)". Het materiaal voor het neon-bord en de aggregator zijn overigens in de scene daarvoor door Congolese mannen op hun hoofd door de jungle naar het dorp gedragen. La condition Africaine lijkt volgens Martens een onvermijdelijkheid, waar geen verontwaardiging over hoeft te bestaan. Hij vertelt de dorpelingen dat zij moeten leven met hun armoede, en daar gelukkig mee moeten zijn. Tegen een blanke man die in een ander dorpje diep in Congo tegenkomt, en hem vraagt of hij net als alle andere blanken in Afrika is om te roven en te plunderen, zegt Martens:"Ik ben hier om hen te helpen genieten van hun armoede".


Productie: Inti-films 2008.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 30 november 2008

Om 9u op één - herhaling rond 23u op Canvas

"Een gedreven en revolutionaire cultuurmaker die via de kunst toeschouwers en beleidsmakers dwingt tot reflectie en engagement." Met deze woorden reikte de jury hem de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Algemene Culturele Verdienste 2004 uit. Een bekroning van zijn hele, indrukwekkende carrière. Gerard Mortier is een naam als een klok in de operawereld.
Hij stond - en staat - aan het roer van de grootste Europese operahuizen. In de jaren tachtig was dat de Brusselse Muntschouwburg, in de jaren negentig de Salzburger Festspiele en niet te vergeten zijn belangrijkste signatuur de Ruhrtriënnale. Tot eind dit jaar leidt Mortier de Opéra Bastille in Parijs. En waar hij geweest is, hebben ze het geweten.
Wie Mortier in huis haalt, kiest voor vernieuwing. Waar tradities zijn vastgeroest, durft hij zonder gêne te provoceren. Kunst gaat in zijn ogen samen met maatschappelijk engagement.
Gerard Mortier heeft recent beslist om toch niet de New York City Opera als artistiek directeur te leiden. Aanleiding voor het afzeggen van de job is de slechte financiële situatie van de City Opera.

"Ik heb maar één doel, de kunst dienen en verspreiden, want deze kan bijdragen tot de bevrijding en bewustmaking van de mens." Cultuur mag ook niet elitair zijn, maar moet voor iedereen toegankelijk blijven. Als bakkerszoon weet hij waarover hij spreekt. "Mijn moeder luisterde ook graag naar Mozart, gewoon omdat ze dat mooie muziek vond."


Hugo Camps praat honderduit met één van de meest eminente Belgen in het buitenland.

Regie: Cri Bauwens
© Lichtpunt 2008

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 16 november 2008

Om 8u30 op Eén - herhaling rond 23u op Canvas

Een Servische verkeersagent bezoekt zijn oma die in haar eentje op een afgelegen boerderij woont. Hij geeft haar een mobiele telefoon en probeert haar ongeduldig uit te leggen hoe die werkt. Ondertussen klaagt zij over diefstal en kwaaltjes.
Het speelt zich af tegen de achtergrond van vervroegde verkiezingen, waarvoor een man per brommer stembiljetten rondbrengt.
Regisseur Radovanovic schetst zonder uitleg of commentaar een boerendorpsgemeenschap die om moet leren gaan met de veranderende tijd.
De gebeurtenissen worden begeleid door muziek en gespiegeld in archiefbeelden uit de 'goede oude tijd': volksdansen, rijden met paard en wagen en vrolijk houthakken.
Chicken elections is een film van Goran Radovanovic, productie: NaMa Films, Servië, 2005.
© Lichtpunt 2008

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 19 OKTOBER 2008

Om 8u30 op één en rond 23u00 op Canvas

Haar tegenstanders noemen haar "de groene moordenaar" en gaven haar de "Bullshit-prijs" voor het bestendigen van armoede.
Het weekblad Time schrijft dat zij een heldin van onze tijd is en een voorbeeld voor de jeugd.
Over wie gaat het? Over Vandana Shiva, atoomfysicus én een militante ecologiste.
De filmmakers volgen haar in haar organische boerderij aan de voet van de Himalaya.
Maar zij volgen haar ook in haar strijd tegen machtige concerns zoals Monsanto, dat zaden van oude en veelverspreide Indische planten wil patenteren, en Coca-Cola, dat verdacht wordt van grondwatervervuiling in de provincie Kerala.
De film behandelt thema's als globalisering, de genetische manipulatie en het misbruik van het patentrecht vanuit de invalshoek van de mensen uit de Derde Wereld.

De film is gemaakt door Pea Holmquist en Suzanne Kardelian, Zweden 2006
© Lichtpunt 2008

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 5 OKTOBER 2008

Om 10u op één en rond 23u op Canvas

"Als politiek je niet koud laat, dan kan je je ogen niet sluiten voor onrecht"

Ken Loach is al decennia lang een van de meest controversiële en sociaal bewogen filmmakers in Groot-Brittannië. In de vroege jaren '60 begint hij zijn carrière als regisseur op de BBC. Hij doorbreekt er de studiotraditie en gaat met de camera de straat op. Met 'The Wednesday Plays' brengt hij een mix van documentaire en fictie. Een observerende filmstijl die hij later verder ontwikkelt met cameraman Chris Menges in de film 'Kes' (1969).
In de jaren '70 en '80 krijgt Ken Loach het heel wat moeilijker. De linkse politieke inslag wordt duidelijker aanwezig in zijn werk. Slechte distributie, conflict en censuur zijn schering en inslag, zeker tijdens de Thatcher-jaren.
Maar in de jaren '90 staat Ken Loach er terug als nooit tevoren. De sociaal realistische films 'Riff Raff'(1991), 'Raining Stones'(1993), 'Ladybird, Ladybird'(1994) en 'Land and Freedom'(1995) maakten van hem een zeer geliefd en gelauwerd regisseur in Europa. Hij wordt de stem van de sociaal zwakkeren en stelt kritische vragen bij politieke en maatschappelijke gebeurtenissen en veranderingen.
Ondertussen is Ken Loach 72 jaar maar niet minder gedreven. Dat bewijzen zijn meer recente films 'The Wind that shakes the barley' (2006) en 'It's a free world' (2007). Terwijl de volgende film 'Looking for Eric' -over de voetbalfans van Manchester United én met Eric Cantona- op de montagetafel ligt, heeft Lichtpunt met hem een gesprek in Londen over zijn carrière, de politiek en de zaken die hem drijven om verder te doen…

Interview: Roel Van Bambost
Regie en samenstelling: Kim Strobbe

De uitzending wordt afgesloten met de kortfilm 'Beginning Filmmaking' van Jay Rosenblatt. In dit persoonlijk document van de filmmaker speelt dochter Ella de hoofdrol. Ze wil films maken net als haar vader. Op haar vierde verjaardag krijgt ze een videocamera. De kortfilm toont het leerproces van een jaar. Vader en dochter delen de vele vreugdes en frustraties...

©Lichtpunt2008

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 21 SEPTEMBER 2008

Om 9u30 op één en rond 23u30 op Canvas

De perfecte designerbaby is niet ver weg. Een meisje, blond mét blauwe ogen, het kind van een Nobelprijswinnaar, het kan allemaal. Regisseurs Eric Black en Frauke Sandig gingen op onderzoek uit in Zuid Californië, het epicentrum van fertiliteitsklinieken en -technieken. Ze vinden er radio talkshow presentator Bill Handel, voorzitter van 's lands grootste vereniging op vlak van draagmoederschap en eiceldonatie en zelf ervaren met het IVF programma. Hij leidt ons doorheen de fertiliteitsmogelijkheden in Zuid Californië en stelt vragen bij deze nieuwe ontwikkelingen. Waar zijn de grenzen van deze kindermarkt?

'Frozen Angels' is een sociaal wetenschappelijk onderzoek naar de toekomst van reproductieve technologieën, van IVF, draagmoederschap en eiceldonatie naar genetische designerbaby's.
© Eric Black & Frauke Sandig Umbrella Films 2005.

Meer info
http://www.sandig.com/frozen-angels

Uw mening

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 24 AUGUSTUS 2008

rond 23u20 op Canvas

De firma waar Anna als boekhoudster werkt wordt overgenomen door een multinational. Op het feestje ter ere van die overname, is Anna de enige die niet spontaan gegroet wordt door de nieuwe baas. Een banaal incident of gewoon een vergetelheid ?
In ieder geval is dit voorval het begin van een hoop onverklaarbare gebeurtenissen. Anna, eens zo geliefd door haar collega's, wordt langzaam maar zeker aan de kant geschoven. Het beledigen begint, bijna onmerkbaar, maar elke dag opnieuw. Anna zit alleen aan tafel in de cafetaria, niemand nodigt haar nog uit om samen koffie te drinken 's morgens, ze 'hoeft' niet langer op te dagen tijdens de vergaderingen,...

Francesca Comencini (°1961) zou deze speelfilm gedraaid hebben in opdracht van een Italiaanse vakbond. De Italiaanse regisseuse draait vooral 'sociale films' en documentaires.

Meer info op: www.cineart.be

Meer     Uw mening

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 10 AUGUSTUS 2008

rond 23u20 op Canvas

In een van de buitenwijken van Peking ligt het pretpark "The World" met perfect nagebouwde miniaturen van de Eiffeltoren ,de Taj Mahal, de Egyptische piramides, Big Ben ,… 106 bezienswaardigheden uit 14 landen en regio's van over de hele wereld zijn er opgetrokken .
Leven en werken in "The World" is leven in een onechte wereld . In dit kitscherig decor komen Taisheng en zijn vriendin Tao terecht. Ze komen beide uit het platteland. Hij werkt er als bewaker en zij als danseres in de folkloristische shows die voor de bezoekers worden opgevoerd. Eenzaamheid en de zoektocht naar waarheid bindt hen.

The world is de eerste film die Jia Zhang ke (°1970) zonder tegenwerking van de Chinese censor kon maken. In 2004 werd een vijf jaar durende ban tegen zijn werk opgeheven. Dus dat maakt "The World" tot zijn eerste officiële film. Zijn eerste films zijn in China nooit officieel vertoond, alleen op illegale dvd.

Meer info op: www.cineart.be

Meer     Uw mening

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 27 JULI 2008

om 11u op één

Nawal El Saadawi is 77 jaar. Al 40 jaar is ze hét boegbeeld van de Egyptische vrouwenbeweging. Ze is dokter, psychiater, maar bovenal schrijfster. Ze schreef meer dan 30 boeken, kortverhalen en toneelstukken, die in meer dan 30 talen vertaald werden. Haar strijd voor vrouwenemancipatie is nauw verbonden met haar eigen leven. Onafhankelijkheid nastreven is als vrouw in de Arabische wereld geen evidentie. Haar boeken kwamen in Egypte op een zwarte lijst te staan, ze werd gevangen genomen en kreeg al vele doodsbedreigingen.

Toch blijft ze de wereld rondreizen en weigert ze aan vrijheid in te boeten. Eind vorig jaar kreeg Nawal El Saadawi een eredoctoraat aan de VUB/ULB.
Lichtpunt ontmoet de schrijfster enkele dagen later voor een documentair- interview.
Interview: Martin Coenen
Regie en samenstelling: Joke Goovaerts & Kim Strobbe

rond 23u10 op Canvas

Mie woont met haar moeder en broer Per in een overwegend allochtone voorstad van Kopenhagen. Samen met haar Palestijnse vriend Shadi vormt zij een mooi crosscultureel koppel. Op een avond wordt Per lelijk toegetakeld. In comateuze toestand wordt hij afgevoerd naar het ziekenhuis. Niemand weet wat er precies gebeurd is. Terwijl Mie en haar moeder in onzekerheid leven over de kansen van Per, komt de geruchtenstroom op gang dat de daders twee jongeren van allochtone afkomst zijn.
Een actuele film over raciale spanningen, angst en agressie en vooroordelen. De regisseuse Annette K.Olesen (1965) studeerde aan de filmschool in Denemarken. Ze maakte enkele kortfilms en documentaires. "One to One" is haar derde langspeelfilm.

www.trust-film.dk
www.dfi.dk
Foto: Per Arnesen

Uw mening

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 13 JULI 2008

om 11u op één

"Ik woon hier tot overmorgen " is het antwoord op de vraag waarom hij in Boedapest woont. Hier kan ik het beste schrijven. Woorden van de Joods-Hongaarse schrijver György Konrád. Maar zijn biotoop is de hele 20ste eeuw. Geboren in 1933 maakt hij de nazi's en de communisten mee. Konrád ontkwam als kind aan de uitmoording door de nazi's van alle Joden in het dorp van zijn jeugd. Tijdens het communisme werd zijn mond gesnoerd door de censuur die het 'socialistisch realisme' aan kritische auteurs oplegde. Konrád bleef schrijven en hij kon ondergronds en in het buitenland publiceren. Tot 1988 was zijn werk in Hongarije verboden.

György Konrád is een van de meest vertaalde hedendaagse Hongaarse auteurs. Zijn literatuur is biografisch. Reflecties over politiek, samenleving, individu en persoonlijk levenslot worden in een meeslepende vertelstijl door elkaar geweven. Lichtpunt ontmoet de schrijver in zijn huis te Boedapest voor een documentair- interview.
Interview : Piet De Moor
Regie en samenstelling : Joke Goovaerts

rond 23u20 op Canvas

Op een nacht in de Sinaïwoestijn verwarmt een groep mannen en vrouwen zich bij maanlicht rond een kampvuur. De vrouwen komen uit Oost-Europa, de mannen zijn bedoeïenen. De volgende dag steken ze onopgemerkt de grens over. De vrouwen denken een betere toekomst tegemoet te gaan, maar komen terecht in een nachtmerrie. Ze zijn slachtoffer van een internationaal netwerk dat handelt in vrouwen. Ze worden per opbod verkocht en komen terecht in de prostitutie.
Promised land is een fictiefilm in documentairestijl. Lange, ononderbroken shots slepen je mee. Sommige scènes zijn heel aangrijpend én gruwelijk, maar levensecht.
Amos Gitai (°1950) is van opleiding architect. In zijn eigen land 'Israël' worden zijn films en documentaires niet altijd even enthousiast onthaald. Vaak politiek geladen, met kritiek op maatschappelijke situaties zoals de onderdrukking van de vrouw en de negatieve rol van de religie. Door zijn 'Europese' stijl, aansluitend bij de 'nouvelle vague' worden zijn films zeer sterk gewaardeerd .

Meer info:
www.amosgitai.com
www.cineart.be

Uw mening

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 29 JUNI 2008

Willy Claes was vanaf de jaren 70 één van de belangrijkste spelers in de Belgische en de internationale politiek. De Agusta-affaire maakte hier bruusk een einde aan en maakte diepe wonden bij de toenmalige Vlaams socialisten. Willy Claes was van bescheiden komaf en groeide op in het toen nog klerikale en gesloten Limburg. Als prille dertiger had hij zich opgewerkt tot minister en mede dankzij hem werd de CVP-heerschappij in Limburg doorbroken. In die dagen geloofde hij, dat na de mijnsluitingen, de staat greep moest krijgen op de economische structuren. Na zijn lange ministerschap werd hij geroepen om de NAVO te leiden. Dit was in het begin van de jaren negentig, na de val van de Muur en de burgeroorlog in ex-Joegoslavië.
Hugo Camps had een indringend en boeiend gesprek met Willy Claes over zijn lange politieke carrière, de metamorfose van Limburg, de sociaal-democratie, zijn mandaat bij de NAVO, de Agusta-affaire en over de Belgische en wereldpolitiek.
Interview : Hugo Camps
Regie en samenstelling : Cri Bauwens

De uitzending wordt afgesloten met de kortfilm ‘De sussen en de geuzen’. Een fanfare die een huwelijk begeleidt vertrekt van de ene kant van een dorp. Een tweede fanfare die een begrafenis begeleidt vertrekt van de andere kant. Beiden zijn op weg naar de kerk, wat resulteert in een ware kakofonie en zelfs een ware veldslag.
Regie: Dieter Dresselaers

Meer     Uw mening

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITZENDING 1 JUNI 2008